Reisgidsen over

De erotiek van Parijs: waar ligt de grens?

Hotels zoeken

Historisch gezien neemt Parijs een zeer toonaangevende plaats in in Europa en in de rest van de wereld als we het over erotiek hebben. Iedereen die naar Parijs op vakantie gaat denkt automatisch aan romantiek en erotiek. Honderden seksshops in de straten van de Franse hoofdstad steunen deze theorie. Een maand geleden heeft de wereldberoemde nachtclub Moulin Rouge haar 125-jarig bestaan gevierd.

Ja, je leest het goed, dit cabaret deed haar deuren voor het eerst in 1889 open. Dus de Parijzenaars genieten al meer dan een leven lang van de sensueel dansende schoonheden die iedere avond de harten van vele Fransen en natuurlijk ook van vele toeristen stelen. De beroemde cancan die in 1830 reeds bekend was in Frankrijk onder de werkende klasse is in deze danstempel populair geworden. Nog steeds is het vrijwel iedere avond uitverkocht en doe je er als toerist goed aan ruim van te voren een kaartje te kopen. Als je in Parijs een hotel zoekt neem dan een hotelletje in Pigalle, dan ben je dicht bij alle erotische attracties.

Als we het over de Moulin Rouge hebben, moeten we ook direct denken aan Henri de Toulouse-Lautrec, schilder, affiche-ontwerper en chroniqueur uit de “Belle Epoque”. Een kunstenaar die zelf deel uitmaakte van de zwarte nacht van Parijs. Hij was een vaste klant bij Moulin Rouge en Folies-Bergères en heeft door middel van zijn gedurfde schilderijen bijgedragen aan de erotische vermaardheid van de lichtstad.

In 1972 lanceerde Bernardo Bertolucci zijn film “Last tango in Paris”, een voor die tijd zeer expliciete erotische film, met natuurlijk Parijs als plaats der handeling. Het vrijzinnige karakter van Parijs kwam ook in 1974 ten uiting toen de film Emanuelle met de Nederlandse Sylvia Kristel in de hoofdrol in première ging. Parijs had nog nooit zoveel toeristen uit het buurland Spanje ontvangen. In Spanje werd het vertonen van de film verboden dus trokken de Spanjaarden massaal de grens over. Het waren lucratieve maanden voor de stad.

Parijs heeft tot op heden altijd de faam gehad van een flexibele, open stad, waar vrijwel alles mogelijk is op het gebied van de liefde en de erotica. Zo smullen de inwoners van de lichtstad van de affaires van de presidenten. Als we alleen de laatste drie presidenten onder de loep nemen zien we dat Jacques Chirac bekend stond om zijn buitenechtelijke relaties, die zijn positie echter nooit in gevaar hebben gebracht. Zijn bijnaam was “5 minutes, douche comprise” (5 minuten, inclusief douche). Daarna was het Nikolas Sarkozy die een relatie begon met Carla Bruni, een topmodel waarvan er in de Franse media naaktfoto’s zijn gepubliceerd zonder toestemming van de fotografen. Later trouwde Sarkozy met haar en werd ze “first lady” van Frankrijk. Nu is de huidige president François Hollande aan de beurt. Hij heeft een affaire met actrice Julie Gayet en de foto’s van de tortelduifjes zorgen voor tienvoudige oplagen van de meeste bladen. Ze is nog geen “première dame” maar het schilt niet veel. Parijs houdt van schandalen en als ze een erotisch tintje hebben, des te beter.

Sinds 1997 herbergt de stad ook een Erotisch Museum (Musée de l’Erotisme). Niet ver van Montmartre, vlakbij de rosse buurt, kan men het museum vinden tussen de vele stripteasetenten, seksshops en cabarets. Op zeven verschillende verdiepingen is alles wat met erotiek, seks, naaktheid en voortplanting te maken heeft, te bewonderen. Het Parijse bordeelleven dat in 1946 verboden werd, komt hier helemaal tot leven. In het museum zijn verder een erotische film uit de jaren 20, allerlei seksspeeltjes en vruchtbaarheidsvoorwerpen van de Azteken te zien.

Kort geleden heeft een wereldberoemde artiest weer eens geprobeerd de grenzen der tolerantie wat erotiek betreft in Parijs te verleggen. Paul Mc Carthy is een Amerikaanse beeldhouwer en performancekunstenaar die ervan houdt controversiële projecten af te leveren. In 2001 vervaardigde hij Santa Claus: een kerstman met een kerstboom en mocht hem in Rotterdam plaatsen, waar het kunstwerk al snel de bijnaam “buttplug” kreeg. Na enkele verplaatsingen staat het werk nu op het Eendrachtsplein in Rotterdam.

Het wordt nu bijna weer Kerstmis dus Paul Mc Carthy dacht eraan om midden in Parijs op de Place Vendôme, een chique plek in de stad waar de beste juweliers hun waren tonen, een prachtige moderne opblaasbare kerstboom te installeren. De kerstboom heeft echter een bijzondere gelijkenis met een anaal seksspeeltje, zodat sommige mensen hier woedend over werden. Op 18 oktober hebben vandalen de kabels die het kunstwerk recht hielden doorgesneden waardoor de kerstboom, of, indien gewenst, de buttplug, ingestort is. Een dag daarvoor was de artiest al belaagd door een man die hem in zijn gezicht sloeg. De Amerikaanse artiest heeft dus precies de juiste stad uitgekozen voor het tonen van zijn project. De controversie komt hem natuurlijk prima uit. De kranten staan ervan vol, wat kan een artiest nog meer wensen?

Maar zoals gezegd, Parijs is een flexibele stad, waar erotisch getinte projecten van harte welkom zijn. De burgemeester van de stad, Anne Hidalgo, heeft al laten weten dat het kunstwerk weer in ere hersteld zal worden want “Parijs wenst niet toe te geven aan dreigementen van zij die zich richten tegen een kunstenaar, zijn werk en de artistieke vrijheid”. Juist daarom is en zal Parijs altijd de stad der erotiek blijven.